PL

EN

NanoLayersTurboLTF – bezkarencyjna terapia mastitis bydła mlecznego z wykorzystaniem nanomodyfikowanej laktoferyny i samoczyszczących aplikatorów PVD

Akronim:
FENG
Nr umowy o dofinansowanie:
FENG.02.03-IP.05-0076/25
Nazwa programu:
Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027
Wartość projektu:
4 193 042,56 zł wartość projektu realizowanego przez Politechnikę Bydgoską (całkowita wartość projektu 12 284 728,96 zł)
Okres realizacji:
2026-10-01 - 2029-09-30
Kierownik projektu:
dr hab. inż. Łukasz Skowroński, prof. PBŚ (Kierownik Zespołu Badawczego PBŚ)
Instytucje zewnętrzne biorące udział w projekcie:

Perfect Milk Sp. z o.o., Polska Federacja Hodowców Bydła i Producentów Mleka oraz Ośrodek Hodowli Zarodowej Dębołęka

Cel projektu:

Głównym celem projektu NanoLayers TurboLTF jest opracowanie nowoczesnych rozwiązań łączących nanotechnologię, inżynierię materiałową i zaawansowaną analitykę z potrzebami weterynarii oraz przemysłu mleczarskiego.
Jednym z kluczowych elementów projektu będzie rozwój funkcjonalnych cienkich warstw i nanostrukturalnych powierzchni, które znajdą zastosowanie zarówno w rozwiązaniach terapeutycznych, jak i w nowych platformach analitycznych. Równolegle opracowane zostaną narzędzia umożliwiające szybką ocenę jakości i bezpieczeństwa mleka.
 

Dodatkowe informacje:

Zespół badawczy Politechniki Bydgoskiej odpowiada za kluczowy filar inżynierii materiałowej, nanotechnologii powierzchni oraz zaawansowanej analityki fizykochemicznej w projekcie:

  1. Cienkie warstwy i nanostrukturalne powierzchnie – rozwój nowych funkcjonalnych materiałów do zastosowań weterynaryjnych i analitycznych.
  2. Platformy NALDI – opracowanie nowych podłoży i narzędzi do szybkiej analizy spektrometrycznej mleka i jego składników.
  3. Narzędzia analityczne dla mleczarstwa – rozwój metod wspierających ocenę jakości, bezpieczeństwa i składu surowców mlecznych.
  4. Kontrola wybranych ksenobiotyków i markerów jakości – rozwój rozwiązań umożliwiających skuteczniejsze monitorowanie bezpieczeństwa mleka.
  5. Modele ex vivo – stworzenie modeli badawczych do oceny opracowanych technologii przed przejściem do kolejnych etapów badań.
  6. Integracja technologii – połączenie cienkich warstw, nanostruktur, platform NALDI i modeli biologicznych w spójny system rozwiązań dla weterynarii i przemysłu mleczarskiego.

Projekt ma stworzyć pomost pomiędzy nanotechnologią a praktyką mleczarską. Cienkie warstwy i nanostruktury nie będą jedynie przedmiotem badań materiałowych, lecz staną się podstawą nowych narzędzi diagnostycznych, analitycznych i użytkowych. Platformy NALDI mają umożliwić szybką analizę mleka, a modele ex vivo pozwolą sprawdzić opracowane rozwiązania w warunkach bardziej zbliżonych do rzeczywistego środowiska biologicznego.W efekcie projekt ma dostarczyć nowych platform, narzędzi i modeli badawczych, które w przyszłości będą mogły wspierać zarówno lekarzy weterynarii i hodowców, jak również laboratoria oraz zakłady mleczarskie.
 

Opis projektu:

Projekt realizowany jest przez interdyscyplinarne konsorcjum: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Politechnikę Bydgoską im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich oraz Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie. Istotną częścią projektu będzie rozwój cienkich warstw i układów nanostrukturalnych, które mogą pełnić różne funkcje – od ochrony powierzchni i ograniczania rozwoju mikroorganizmów po wykorzystanie ich jako aktywnych elementów nowoczesnych platform analitycznych. Szczególne znaczenie będą miały platformy NALDI, czyli rozwiązania wykorzystujące nanostrukturalne powierzchnie do wspomagania laserowej desorpcji i jonizacji w spektrometrii mas. Narzędzia te będą rozwijane z myślą o zastosowaniach w mleczarstwie, m.in. do szybkiej oceny składu i jakości mleka, profilowania wybranych grup związków oraz identyfikacji markerów istotnych z punktu widzenia jakości i bezpieczeństwa surowca.W ramach projektu powstaną również dedykowane narzędzia analityczne i procedury dla sektora mleczarskiego, umożliwiające lepsze monitorowanie surowców oraz ocenę obecności niepożądanych składników, w tym wybranych ksenobiotyków i pozostałości substancji stosowanych w produkcji zwierzęcej. Kolejnym ważnym obszarem będą modele ex vivo, stanowiące etap pomiędzy badaniami laboratoryjnymi a badaniami prowadzonymi w warunkach rzeczywistych. Umożliwią one ocenę skuteczności, bezpieczeństwa i funkcjonalności opracowanych materiałów, powierzchni oraz rozwiązań terapeutycznych w warunkach możliwie dobrze odwzorowujących środowisko biologiczne.